“Σε είδα” με μια ανάσα

Διάβασα

Το νέο βιβλίο της Clare Mackintosh δε σ΄αφήνει να ξεκολλήσεις.

Καιρό είχα να διαβάσω αστυνομικό μυθιστόρημα και ένιωσα ότι είχε έρθει η στιγμή. Οι τίτλοι που με περιμένουν είναι πολλοί, αλλά επέλεξα έναν πρόσφατο που μου φάνηκε πολύ ενδιαφέρoν εξαρχής: “Σε είδα” της Clare Mackintosh.

“Κάνεις το ίδιο πράγμα κάθε μέρα. Ξέρεις ακριβώς που πας. Το ίδιο κι εκείνος…”

Διαβάζω αυτά (και λίγα περισσότερα) στο οπισθόφυλλο. Προϊδεάζουν κάπως για την υπόθεση, αλλά για να είμαι ειλικρινής, το ότι το βιβλίο αφορά ένα μυστήριο γύρω από το μετρό και τις καθημερινές μας κινήσεις στη πόλη, το άκουσα τη μέρα που οι εκδόσεις Μεταίχμιο παρουσίαζαν τα προσεχή αστυνομικά τους βιβλία. Με τράβηξε.

Η αρχή δε με τρέλανε, όχι λόγω υπόθεσης αλλά ονομάτων. Μπερδεύτηκα και χρειάστηκε να γυρίσω προς τα πίσω να δω ποιος είναι ποιος. Αυτά μέχρι την 30-40 σελίδα βέβαια. Μετά δεν χρειάστηκε… Σταδιακά άρχισα να μαθαίνω τα πρόσωπα αλλά και να αντιλαμβάνομαι τη δομή του βιβλίου. Από τη μια η Ζόι, από την άλλη η αστυνομικός Κέιτι και μετά κάποιες επιστολές ή μονόλογοι.

Όλα ξεκινούν όταν η Ζόι βλέπει μια φωτογραφία της στις προσωπικές αγγελίες μιας λονδρέζικης εφημερίδας. Στην αρχή διστάζει να πιστέψει ότι δεν είναι τυχαίο, μετά αρχίζει να ενώνει τα κομμάτια του παζλ. Κάπου εκεί η Κέιτι αναλαμβάνει δράση.

se_eida_metaixmio

Η πλοκή τρέχει μοναδικά, γρήγορα. Μετά τη μέση δε μπορούσα με τίποτα να αφήσω το βιβλίο από τα χέρια μου αλλά ούτε και να φανταστώ τι γίνεται, ποιος κρύβεται πίσω από το μυστήριο. Ήρθαν σημεία που, όπως ακριβώς σε ταινίες τρόμου, μονολόγησα “όχι μη το κάνεις αυτό” ή “αυτός είναι!”. Πάλι όμως το έλεγα χωρίς να είμαι σίγουρη, γιατί λίγο μετά εμφανιζόταν και μια ανατροπή. Μέχρι και την τελευταία σελίδα, για να ακριβολογήσω!

Η υπόθεση είναι πρωτότυπη και η αφήγηση απλή και πανέξυπνη. Το βιβλίο παίζει με το μυαλό σου ενώ σίγουρα θα το ανακαλέσεις την επόμενη φορά που κάποιος άγνωστος θα σου μιλήσει στο μετρό ή που θα ακούσεις βήματα πίσω σου.

bookmarks


Το διάβασα μέσα σε: Ένα Σαββατοκύριακο.

Το προτείνω: Σε εσένα που αγαπάς τα αστυνομικά μυθιστορήματα και θες να διαβάσεις κάτι γρήγορο, εθιστικό, με ελάχιστες αναλυτικές περιγραφές από εγκλήματα.

Δεν το προτείνω: Σε εσένα που φοβάσαι γενικώς το μετρό ή που αυτή την περίοδο έχεις αρκετό άγχος. Πρόκειται για μυθοπλασία αλλά είναι τόσο δυνατή η ιστορία που κατά τη γνώμη μου είναι αδύνατο να μπεις σε μέσο μαζικής μεταφοράς και να μη σκεφτείς έστω και λίγο την υπόθεση της Ζόι.

Highlights: Το μεγαλύτερο είναι ξεκάθαρα οι δύο τελευταίες σελίδες. Ωστόσο, υπάρχει κι άλλο στη σελίδα 72. Η επιστολή που γράφει το ανατριχιαστικό: “H ρουτίνα σε ηρεμεί. Είναι γνώριμη, καθησυχαστική. Η ρουτίνα σε κάνει να νιώθεις ασφαλής. Η ρουτίνα θα σε σκοτώσει”.

Αρνητικό: Το ότι δεν έχω πάει στο Λονδίνο 🙂 Βασικά αναφέρονται δρόμοι και δρομολόγια τα οποία δεν ξέρω. Φαντάζομαι ότι κάτι έχασα από αυτό το κομμάτι, και ότι ένας Βρετανός ή κάποιος που έχει ζήσει στην Αγγλία θα ταυτιστεί ακόμα περισσότερο με την ηρωίδα. Παρόλαυτα, φαντάζομαι ότι αν ενδιαφέρεσαι μπορείς να τσεκάρεις τον χάρτη του μετρό ή του τρένου και να μπεις περισσότερο στο βιβλίο. Εγώ δεν το έκανα, ήμουν ok στην άγνοια μου.

94 Σχόλια

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *